ඝෝෂාව: නිර්මාණ

යොවුන් පුරය 2016 මුළු දෙන්න සීගිරිය සූදානම්

<table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;"><tbody>
<tr><td style="text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhr5J2Alzfq6K25vYysJMh88tVFtjO0qURFbcU6hz_syHSaBzB7WNtgoTOKP9dzHOKnEQr9HumpHB9SRt3xCd0EAKxRGQ6e1Fgf74jsmxfbOPreJC0j9djSmPtNNDm0mCoSHznsN-YfqJ8/s1600/FHD0007.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="311" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhr5J2Alzfq6K25vYysJMh88tVFtjO0qURFbcU6hz_syHSaBzB7WNtgoTOKP9dzHOKnEQr9HumpHB9SRt3xCd0EAKxRGQ6e1Fgf74jsmxfbOPreJC0j9djSmPtNNDm0mCoSHznsN-YfqJ8/s400/FHD0007.JPG" width="400"></a></td></tr>
<tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: red;"><span style="font-size: small;">යොවුන් පුර භුමියේ ඉදිවන ලේක් හවුස් මන්දිර කුටිය</span></span></td></tr>
</tbody></table>
<span style="font-size: large;">'අනාගතය ඇරඹුණා' යන තේමාව පෙරදැරි කර ගනිමින් මෙවර යොවුන් පුරය තරුණ නායකත්ව කඳවුර වසර 27කට පසු අද දින සීගිරිය ගුවන් හමුදා කඳවුරු පරීශ්‍රයේ දී ආරම්භ කරන්නට මේ වන විට සියලු කටයුතු සුදානම් කෙරෙමින් පවතී. <br><br>ජාතික ප්‍රතිපත්ති හා ආර්ථික කටයුතු අමාත්‍යංශය, ජාතික තරුණ සේවා සභාව හා ශ්‍රී ලංකා යෞවන සමාජ සම්මේලනය එක්ව සංවිධාන කරන මේ වැඩසටහනේ මෙවර තේමාව 'අනාගතය ඇරඹුණා' යන්නයි. </span><br>

යොවුන් පුරය 2016 මුළු දෙන්න සීගිරිය සූදානම්

යොවුන් පුර භුමියේ ඉදිවන ලේක් හවුස් මන්දිර කුටිය 'අනාගතය ඇරඹුණා' යන තේමාව පෙරදැරි කර ගනිමින් මෙවර යොවුන් පුරය තරුණ නායකත්ව කඳවුර ...

කාන්තාරයකට පාර කැපීම

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjW0yAZCD0M2tJU9Jn59eYYfe82EMS0WFAjGSWLmf1LWreWkFTgPvp3VeXXQm2cVZ2lZJEcDQDcVugAclP74Hn4EyBR2QoSmj0bVLPh-eJwCn_hP0q_6N1iesV6ncKau-HHRQBO6ne4n6o/s1600/i-kantaraya.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="243" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjW0yAZCD0M2tJU9Jn59eYYfe82EMS0WFAjGSWLmf1LWreWkFTgPvp3VeXXQm2cVZ2lZJEcDQDcVugAclP74Hn4EyBR2QoSmj0bVLPh-eJwCn_hP0q_6N1iesV6ncKau-HHRQBO6ne4n6o/s400/i-kantaraya.jpg" width="400" /></a></div>
<span style="font-size: large;">ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ පෙදෙස්වල මේ දිනවල දක්නට ලැබෙන්නේ වියළි කාලගුණයකි. මාස ගණනාවක් තිස්සේ වට මහ වැස්සෙන් ඉස්පාසුවක් නො ලද, වැස්සට ම හුරුවුණු තෙත් කලාපීය ප්‍රදේශවලට වියළි කාලගුණයේ අපහසුව වඩාත් තදින් දැනේ. වැස්සට ම හුරු වී සිටින විට එළඹෙන වියළි සමය පරිසරයේ සුන්දරත්වය හොඳින් විඳින්නට ලැබෙන කාලයකි. හිරු බැස යන සන්ධ්‍යා යාමයේ සුන්දරත්වය වඩා හොඳින් දක්නට ලැබෙයි. සරත් කාලයේ සඳ පවා සුන්දරයයි කවීහු ද කියත්. එහෙත් අද ඒ සකල සුන්දරත්වය විඳින්නට ලැබෙන්නේ වැසි නැවතී දින කීපයක් පමණි. වියළි සැඬ හිරු සමඟ පරිසරය ගිනියම් වී දවස ගෙවීම අතිශයින් කටුක කාර්යයක් බවට පත් වෙයි. රාත්‍රියේ නිදා ගැනීම අතිශයින් අසීරු කටයුත්තක් බවට පත්වෙයි. බොහෝ දෙන වියළි කාන්තාරයක රැය ගෙවන්නවුන් සේ සකල සිරුර දහදියෙන් තෙමෙන විට විදුලි පංකාවේ සරණ පතමින් සිරුර තවත් වියළා ගනිත්. නාගරික පරිසරයක නම් මේ තත්ත්වය වඩාත් කටුක වනු ඇත.<br /><br />තුරුලතාදියෙන් හෙබි පරිසරයක ජීවත් වූ ප්‍රජාවක් නාගරිකරණය හා තවත් විවිධ හේතු කාරක වෙනුවෙන් ඒ වන වියන වැනසීමේ කටුක ප්‍රතිඵලය සේ මේ තත්ත්වය හැඳින්වීම නිවැරදි නො වන්නේ ද? නාගරික මතු නො ව ගම්බද පෙදෙස්වල පවා සාධාරණ හේතුවකින් තොරව තුරුලතා වැනසීම හේතුවෙන් නගරයට මතු නො ව ගම්බඳට ද නියං සමයට ඔරොත්තු දීම ගැටලුවක් බවට පත්ව ඇත.<br /><br />වියළි කලාපීය ප්‍රදේශයක පිහිටි එක්තරා පාසලක් ගැන කාලයක සිට මම දනිමි. එම පාසල ඉදිරිපස තුඟු නුග රුකක් තිබිණි. මේ මහ නුගය කරු මුල් විහිදුවමින් පොළොවේ විසල් පෙදෙසක් වසා ගෙන සිටියේ ය. ගුරුවර ගුරුවරියෝ ග්‍රීෂ්ම කාලයට නුග සෙවණේ පන්ති පැවැත්වූහ. කලකට පසු මෑත දවසක මට ඒ අසලින් යන්නට ලැබිණි. නුග රුක තිබූ තැන නැත. මම අසලින් ගමන් කළ මිනිසකුගෙන් ඒ ගැන විමසීමි.<br /><br />“මෙතන ඉන්න ප්‍රින්සිපල් මහත්තයට ගහකොළ පෙන්නන්න බැරි ලෙඩක් තියනව. නුගේ විතරක් නෙවෙයි. මෙතන තිබුණු කොහොඹ, කරඳ වගේ මහ ගස් ඔක්කොම කැප්පෙව්ව. දැන් ඉතිං කාන්තාරෙ වගේ.”<br /><br />මා දන්නා නගරාසන්න පාසලකට කලකට පසු මෑත දවසක ගියෙමි. කුඩා ඉඩකඩක පිහිටි එම පාසලේ දරු දැරියන්ට සෙවණ සලසන විසල් ගස් කීපයක් තිබිණි. ඇතැම් වනස්පතී රුක් නව ගොඩනැගිලි වෙනුවෙන් දිවි දී තිබිණි. නව ඉදිකිරීම් හමුවේ පවත්වා ගෙන යන්නට හැකි ගහකොළ ද අහේතුකව කපා දමා තිබිණි. නව ගොඩනැගිලි හමුවේ පාසල සාටෝපවත් ය. මල් පෝච්චි අලංකාරයට තබා තිබෙයි. එහෙත් ගිනියම් හිරුරැස් පාසල් බිම දවයි. නව ගොඩනැගිලි අවශ්‍ය ය. ඒ ගැන තර්කයක් නැත. එහෙත් ක්‍රමානුකූල සැලැස්මක් මත පරිසරය රැකෙන සේ සංවර්ධන කටයුතු කෙරෙන්නේ නම් කෙතරම් අපූරු ද?<br /><br />විවෘත ආර්ථිකය නගරයේ රැකීරක්ෂා කරන අයට නාගරික පෙදෙස්වල පදිංචි වීමේ අවශ්‍යතාවය තව තවත් තීව්‍ර කළේ ය. ජනප්‍රිය පාසල් සඳහා තරගකාරිත්වය ඇතිවන විට පාසල් සීමාවේ පදිංචිව සිටීම ළමයා ඇතුළු කර ගැනීමේ එක් මාර්ගයක් බවට පත්විය. කඳු ආශ්‍රිත ගමනාගමන පහසුකම් අඩු ගම්වල පදිංචිකාරයෝ ගමනාගමන පහසුකම් සහිත මහපාර අසලට සංක්‍රමණය වන්නට වූහ. නගරාසන්නයේ ඉඩම්කඩම් සොයන ජනතාවට සරිලන සේ පර්චස් දහයට දොළහට කැබලි වූ ඉඩම් විශාල මිල ගණන්වලට අලෙවි වන්නට වූයේ ඉන්පසුව ය. ඉඩම් මිලට ගෙන ඒවා කැබලිවලට කඩා අලෙවි කරන දේපල වෙළඳාම් සමාගම් යහමින් ලාභ ලබන ව්‍යාපාරයක් බවට පත්විය. මේ සමාගම් මගින් විකිණෙන්නේ සංවර්ධනය කරන ලද ඉඩම් කැබලි බව ප්‍රචාරක දැන්වීම්වල දැක්වෙයි. තරමක් විශාල ඉඩමක් මිලට ගෙන එහි වැවී හෝ වවා තිබූ ගහකොළ කපා දමා, පොළව ඩෝසර් කොට, කාණු හා පාරවල් සකසා, ඉඩම් කැබලි වෙන් කොට දැන්වීම් දමා සැකසීම සංවර්ධනයයි. කපා දැමෙන දැව අලෙවිය ද අවසානයේ දේපළ වෙළෙඳාම්කරුවාට ආදායම් ගෙනෙන්නකි. කොටින් ම මෙකියන සංවර්ධනය යනු හරිත පැහැය පවා ඉවත් කරන ලද නිරුවත් බිම් යායක් සකස් කිරීම ය. ඒ බිම් යාය නිරුදක කතරක් හා සමාන ය. අසලින් දිය කඩිත්තක්, දියහෙබක් ඇත්නම් වෙන්දේසි ඉඩමේ නම නිල් දිය පොකුණ වෙයි. නැත්නම් ලේක් වීව් ගාර්ඩන් වෙයි. නැත්නම් රන්දිය පොකුණ වෙයි. මේ කිසිවක් නැත ද සංවර්ධිත ඉඩමට නමක් දැමීම අපහසු නො වේ. කුසුම් උයන, තුරුලිය අරණ, රෝස උයන වැනි නම් වැටෙන්නේ මෙසේ ගහකොළ ඉවත් කොට මහ පොළව ගහටන ලද සංවර්ධිත යයි කියන ඉඩම්වලට ය. කාලාන්තරයක් තිස්සේ මෙකියන ක්‍රියාදාමය සිදුවන විට නිවාස ඉදිකිරීමේ ක්‍රියාවලියට දැව සපයන්නට දැව ව්‍යාපාරිකයන් ගම්බදින් ගහකොළ කපන විට කෙසේ නම් තුරුලතා රැකේ ද?<br /><br />ජනතාව දියුණුපවුණු වන විට නගරයට සංක්‍රමණය වීමේ වරදක් නැත. සිය දරුවන් නගරයේ ජනප්‍රිය පාසලකට ඇතුළු කිරීමේ මවුපිය සිහිනයේ ද කිසිදු දොසක් දැකිය නො හැක. (රටේ පාසල් අධ්‍යාපනය සම මට්ටමකට ගෙනෙන බවට කවරාකාරයේ තර්ක විතර්ක ඉදිරිපත් වුව ද ඒ කිසිදු වැඩපිළිවෙළක් ඵලදායී නො වී පාසල් අතර පරතරය දිනෙන් දින වැඩිවනු අප අත්දැක ඇති බැවිනි.) මේ සියල්ලට ම මූලික හේතුව අපේ රට නිසි සැලසුම් සහගත ගමන් මඟක ගමන් නො කිරීමයි. මේ අපරිණත ක්‍රියාවලිය දිගින් දිගට ම සිදු වීමේ අනිටු ඵල විඳින්නට සිදුවන්නේ අපේ දරු පරපුරට බව වගකිව යුත්තන් සිහි තබා ගැනීම මැනවි.<br /><br />මහානාම දුනුමාල<br /><br />mahanamadunumala@gmail.com<br /></span>

කාන්තාරයකට පාර කැපීම

ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ පෙදෙස්වල මේ දිනවල දක්නට ලැබෙන්නේ වියළි කාලගුණයකි. මාස ගණනාවක් තිස්සේ වට මහ වැස්සෙන් ඉස්පාසුවක් නො ලද, වැස්සට ම හුරුවුණු ...

ජීවිතය අන්තැනක

<h1 class="title" id="page-title">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7EcSW4-jV1XBTQQNreC_n0oRRBCAiHaD2kW4e1AXjFhWmE6QRy_fReRqxemfaTyC-N51M1nLn7LelYJyLdLJxeh-pV5B0Nxk2Izhq97ZL3Mne9gDPX6XE0whEnaps8tJPTlgkBgDTZQA/s1600/i-jeevi.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="263" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7EcSW4-jV1XBTQQNreC_n0oRRBCAiHaD2kW4e1AXjFhWmE6QRy_fReRqxemfaTyC-N51M1nLn7LelYJyLdLJxeh-pV5B0Nxk2Izhq97ZL3Mne9gDPX6XE0whEnaps8tJPTlgkBgDTZQA/s400/i-jeevi.jpg" width="400" /></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7EcSW4-jV1XBTQQNreC_n0oRRBCAiHaD2kW4e1AXjFhWmE6QRy_fReRqxemfaTyC-N51M1nLn7LelYJyLdLJxeh-pV5B0Nxk2Izhq97ZL3Mne9gDPX6XE0whEnaps8tJPTlgkBgDTZQA/s1600/i-jeevi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"></a><span style="font-size: large;"><span style="font-weight: normal;">ශ්‍රී ලංකාව ගැන පිටරටවල මිනිස්සුන්ගෙ හිතේ තියෙන චිත්‍රයේ පාට නෑ. කළු පාට ගල් ලෑල්ලක සුදුපාට හුණුකූරකින් ඇදලා තියෙන ඒ රූපෙ ඕන වෙලාවක මකලා දාන්න පුළුවන්. පිටරට හිත්වලට ලංකාව කියන්නෙ ජීවිතේට එකපාරක් දෙපාරක් රවුමක් ගිහින් එන්න පුළුවන් රටක් විතරයි.<br /><br />ගහට ගහක් මුණ ගැහෙන්නෙ මොරටුවෙදි වුණාට, ලෝකෙ හිතාගන්න බැරි ඈත තැන්වලදිත් ගහට ගහක් සමහර වෙලාවට මුණගැහෙනවා. සිංගප්පූරුව කියන්නෙ කිසිම ඇදපළුද්දක් නැති සර්ව සම්පූර්ණ රටක්. හිස්තැන් පිරිච්ච, ඇදපළුදුවලින් ගහනවෙච්ච ජීවිත දෙකක්, ඒ වගේ රටක කෝපිහලකදී මුණ ගැහුණාම කාරණා කීපයක් සිද්ධවෙන්න පුළුවන්. යාන්තම් කටකොණට හිනාවෙලා එකිනෙකා නාඳුනන විදිහටම වෙන්වෙලා යන්න පුළුවන්. නොදැක්ක තාලෙන් අහක බලන් කෝපි කෝප්ප දෙක හිස්කරන්න පුළුවන්. එහෙමත් නැත්නම් අදිසි ප්‍රේමයක් හටගන්න පුළුවන් කෝපිහල තුළම ඉතිරිකරලා නික්ම යන. තුන්වෙනි කාරණාව සිද්ධවුණත් අපි “නොසිදුවීමක්” සිදුවුණු ආකාරයට ඉන්න වගබලා ගන්නවා.</span></span></h1>
<h1 class="title" id="page-title">
</h1>
<h1 class="title" id="page-title">
<span style="font-size: large;"><span style="font-weight: normal;">මේ තුන්වැනි කැටගරියේ කතාවක්. කෝපිහලෙන් එළියෙ පනවලා තියෙන ආසනවල ඉඳගන්නෙත් එක්තරා පන්නෙක මිනිස්සු. සීත කාමරවල සැපපහසුවක් නොදැනෙන උදවිය. අපි ඉඳගෙන හිටියෙ එළියෙ. අඩි හයක් විතර උස දේහධාරී මනුස්සයකුගෙ මූණට තැති ගත් පෙනුමක් ඉබේටම එන්නෙ නෑ. ඒත් එයාගෙ මූණෙ බියට පත් ගතියක් තිබුණා. ගැඹුරු බර කට හඬකින් එයා ‘හෙලෝ’ කියලා කිව්වෙ මම එතනින් ඉඳගත්තාම. මුකුත් නොකිය ඉන්න එක හොඳ නෑ කියලා හිතෙන්න ඇති. මමත් ආචාර කළා. සාමාන්‍යට වඩා මෘදු ගැහැනු කටහඬකින්.<br /><br />කතාව පටන් ගැනුණෙ සරල සුබ පැතුමකින් වුණත් අවසානයට බොහොම දුර තිබුණා. ශ්‍රී ලංකාවෙ ඉපදිලා, හැදිලා වැඩිලා සිවිල් යුද්ධයට යන්න හේතුව විදිහට ඔහු කිව්වෙ, ‘වැඩිය ඉගෙන ගන්න කම්මැලි හිතුණා...’ කියලා. විශ්වවිද්‍යාලෙ යන්න ලකුණු මදිවුණා. තාත්තට අපට උගන්නන්න වැඩිය සල්ලි තිබුණෙ නෑ වගේ හේතු එයා කීවෙ නෑ. එයා හිතුවෙ මම ඉන්දියාවෙ කියලා. මම කීවෙ ඉන්දියාවෙ ගෑනු ළමයකුගෙ නමක්, ඊශා පටෙල් කියලා. ඒක එවෙලෙ කටට ආපු නමක්. ඒ ඇර වෙන අමුත්තක් තිබු‍ණෙ නෑ.<br /><br />ඒ බොරු නම එයාගෙ ඇත්ත කතාව මාත් එක්ක කියන්න හේතු වුණා. ආධුනික සෙබළු විදිහට හමුදාවට බැඳිලා මුලින්ම යුද්ධෙට යනකොට හිතේ තිබුණෙ වීරකමක් කියලා එයා කිව්වෙ නෑ. ‘මට බය හිතුණා’ කියලා කීවෙත් නෑ. ශ්‍රී ලංකාවෙ යුද්ධෙ කියන්නෙ හරිම භයානක දෙයක් විත්තියත් ඒ යුද්ධෙදි හුඟක් අය මැරුණු විත්තියත් එයා කිව්වා. එයත් එක්ක එකට හිටපු කණ්ඩායමේ විස්සෙන් දාසය දෙනෙක් ඇස් ඉස්සරහ මරලා දානකොට ඇති වුණු හැඟීම එයා වචන කළේ නෑ. එයා ඒ ගැන කිව්වෙ හිස් ආකහේ දිහා බලාගෙන.<br /><br />ඊටත් පස්සෙ ඉතුරු වෙච්ච හතර දෙනාගෙන් දෙන්නෙක්ව කෑලිවලට ඉරලා මරලා දානකොට මුකුත්ම හිතුණෙ නෑ කියලයි එයා කීවෙ. එයත් හිටියෙ මරණයට ලෑස්ති වෙලා. මරණයට ලෑස්ති වුණාම මුකුත් දැනෙන්නෙ නෑ. කෑලි කෑලිවලට ඉරලා මරලා දාන සෙල්ලම හතුරො කියලා අපි නම් දීපු උදවියට එපා වෙච්ච හින්දා එයයි, ඉතිරි කෙනෙයි මරන්න තීරණය වෙලා තියෙන්නෙ වෙනමම විදිහකට. ඉතිරි කෙනා එයාගෙ ‘හොඳම යාළුවා’. ‘අපි දෙන්නා ගිහින් හමුදාවට බැඳෙමු මචං කියලා’ කරටත් අතක් දාගෙන කියපු ඉස්කෝලෙ එක බත් එක බෙදාගෙන කාපු මිත්‍රයා.<br /><br />‘ඔයාගෙ අතට මොකද වෙලා තියෙන්නෙ?’ මම ඇහුවෙ අහන්න ඕනෙ ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. ඒත් එයා කතාව කියන විදිහෙ තියෙන දුක ගතියට විරාමයක් දෙන්න මට ඕන වුණා. ඒ අත් විදුලි කටුවකින් හිල් විදලා තිබුණා. ‘ඒ මරන්න කලින්’ එයා කිව්වා.<br /><br />ඊට පස්සෙ ඒ දෙන්නවම කඹේක බැඳලා දෙතුන් වතාවක් නිර්වස්ත්‍රයෙන් මූදෙ ගිල්ලවලා පස්සෙ මූදට අතෑරලා යන්න ගිහින්. ‘අපේ ඇගවල් පුරාම ලේ’ එයා කිව්වා. තමන්ව ගිලගන්න මිනීමරු මෝරු එනවා පෙනෙද්දි ජීවිතේ වෙනුවෙන් ඇගේ ඉතිරි වෙලා තිබුණු ඉතුරු ශක්තිය ටික වැය කරන්න එයාලට සිද්ධ වෙලා. කෑම බීම නැතුව හිටපු දවස් කීපය හින්දා ඒ ශරීරකූඩුවල ශක්තිය ඉතුරු වෙලා තිබිලා නෑ. ඒත් එයාලා පුළුවන් තරම් පීනලා. දවස් දෙක තුනක්. රැයක් දවාලක් නැතුව.<br /><br />එයාගෙ යාළුවා දවස් තුනකට පස්සෙ නො එන්නම ගිහින්. ඊට පස්සෙ එයා විතරයි. එයා යාළුවව තුරුල් කරගෙන. යාළුවව අත ඇරලා ජීවිතේ වෙනුවෙන් පීනන්න එයාට හිතිලා නෑ. යාළුවගෙ බරත් අරගෙන පීනන්න බෑ. ඊට පස්සෙ රෑ වෙලා. තවදුරටත් යාළුවා එතන නෑ. මිය ගිය ශරීරයක් විතරයි. ඊට පස්සෙ යාළුවගෙ සිරුර මූද මතුපිට පාවෙන්න පටන් අරගෙන. එයා යාළුවගෙ ශරීරයට වාරුවෙලා නම නොදන්නා නින්දකට වැටිලා.<br /><br />ජීවිතේ සැලසුම් වෙලා තියෙන්නෙ අපිට ඕන විදිහට නෙමෙයි. ධීවර බෝට්ටුවක් ඇතුළෙදි නින්දෙන් ඇහැ ඇරෙනකොට එයාට ජීවිතේ ගැන හිතන්න වෙන දෙයක් ඉතුරු වෙලා තිබිලා නෑ. සමහර සිදුවීම්වලින් පස්සෙ ජීවිතේ සාමාන්‍ය වෙන්නෙ නෑ. හුඟාක් සල්ලි තියෙනෙ මිනිස්සු ජීවිතේ පෙරළන සමහර සිදුවීම්වලට පස්සෙ ආරණ්‍යවලට ගිහින් භාවනා කරනවා. දුප්පත් මිනිස්සු ලොතරැයි ඇදුණාම තමුන් කවදාවත් ගතකරලා නැති ජීවිතයක් ගතකරලා අන්තිම සතේටම සල්ලි වියදම් කර ගන්නවා. තමන් කරමින් හිටපු දෙයට හාත්පසින් විරුද්ධ දෙයක් ජීවිතේ සාර්ථක කරාවි කියලා මිනිස්සු හිතනවා.<br /><br />‘අපේ පුතාට මොකද වුනේ?’ කියලා හොඳම යාළුවගෙ අම්මා අහද්දි එයාට දෙන්න උත්තරයක් තිබිලා නෑ. ‘අපි දෙන්නවම මූදට දැම්මා..’ කියනවා ඇරෙන්න එතනින් එහාට කතාව කියන්න එයාට වාරු තිබිලා නෑ. ‘ඔහේ අපේ පුතාව මැරුවද?’ කියලා හොඳම යාළුවගෙ තාත්තා අහනකොට තමුන්ගෙ ඇගේ හිරිගඩු පිපිච්ච විත්තිය එයා කීවෙ නෑ.<br /><br />තමුන් සිංගප්පූරුවට ආපු විත්තියත් ආයෙ කවදාවත්ම ඉන්දියන් සාගරේ මුතු ඇටය දිහා ඇහැක් ඇරලා නොබලන විත්තියත් එයා මාත් එක්ක කිව්වා. ‘ඔයාලයි රටේ ගෑනූ ළමයෙක් කසාද බැඳලා දැං මං සතුටින් ඉන්නවා’ මූණෙ අමාරුවෙන් ඇදගත්තු හිනාවක් එක්ක එයා කිව්වා.<br /><br />මං ඊශා පටෙල් කියලා මට හිටි ගමන් මතක් වුණා. සමහර විට එයා මට කතාව කිව්වෙ ඒ හින්දා වෙන්න ඇති.<br /><br />‘එයා මේ ගැන දන්නවද?’ මං ඇස් පුංචි කරලා ඇහුවා.<br /><br />‘නෑ’...ඒක තනි වචෙනෙ උත්තරයක්.<br /><br />ගස් නැති නගරයක උස තට්ටු බිල්ඩින් උඩින් ඉර බැහැගෙන යමින් තිබුණා. හිස් වෙච්ච කෝපි කෝප්ප දෙකක් එකිනෙකා දිහා බලාගෙන උන්නා. ඒක හරිම හිස් බැල්මක්. එයාගෙ ජීවිතේ අංශක 180ක් විරුද්ධ දිශාවට ගලාගෙන යමින් තිබුණා. ‘සතුට’ කියන්නේ අකුරු තුනක වචනයක් විතරයි කියලා හිතාගෙන එයා හිත හදාගෙන තිබුණා.<br /><br />දසුනි හෙට්ටිආරච්චි<br /><br />nellikathandara@gmail.com<br /></span></span></h1>

ජීවිතය අන්තැනක

ශ්‍රී ලංකාව ගැන පිටරටවල මිනිස්සුන්ගෙ හිතේ තියෙන චිත්‍රයේ පාට නෑ. කළු පාට ගල් ලෑල්ලක සුදුපාට හුණුකූරකින් ඇදලා තියෙන ඒ රූපෙ ඕන වෙලාවක මකලා දා...

ආකර්ෂාගේ සිංදු එළියට දාන්න හදන වැඩේ මාට්ටු...

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<span style="font-size: large;">කවුද මේ ආකර්ෂා කියලා හිතෙනවා ඇති නේද? අලුත් ගායිකාවක් වත්ද? නැහැ මෙයා
 සංගීත ගුරුවරියක්. එසේ මෙසේ සංගීත ගුරුවරියක් එහෙම නෙමෙයි, ඉන්දියානු 
සංගීත ගුරුවරියක්. එයාගේ නම තමයි මේ ආකර්ෂා කියන්නේ. හැබැයි ඒ ආකාර්ෂා 
චිත්‍රපටයට විතරයි. ඒ කියන්නේ චිත්‍රපටයේ නමත් ආකාර්ෂා ද? ඔව් ඔව්... 
නැතුව...  හැබැයි ඒ ගැන සම්පුර්ණ විස්තරේ දැනගන්න වෙන්නේ ආකාර්ෂා චිත්‍රපටය
 මේ අවුරුද්දේ තිරගත වුනාම තමයි. තව ටික දවසකින් ඔයාලගේ නගරේ තියෙන 
චිත්‍රපට ශාලාවටත් ආකර්ෂා එයි. නොරවදාම බලන්න හරිද?</span><br>
<br>
<span style="font-size: large;"></span><br>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<span style="font-size: large;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtZf2EGlMjICQenu6XSDwEZ_Y9MJO12QwX3OWo7wTEoMn9-NBwGJS-86erHSRmBC5D9miQQY87CWIeT5e7b0c989xfQRlgQccsdB-gBLn0i9YAjDW17KVV-_FY1LtDhsiWsa3XuXydLic/s1600/up1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtZf2EGlMjICQenu6XSDwEZ_Y9MJO12QwX3OWo7wTEoMn9-NBwGJS-86erHSRmBC5D9miQQY87CWIeT5e7b0c989xfQRlgQccsdB-gBLn0i9YAjDW17KVV-_FY1LtDhsiWsa3XuXydLic/s320/up1.JPG" width="320"></a></span></div>
</div>

ආකර්ෂාගේ සිංදු එළියට දාන්න හදන වැඩේ මාට්ටු...

කවුද මේ ආකර්ෂා කියලා හිතෙනවා ඇති නේද? අලුත් ගායිකාවක් වත්ද? නැහැ මෙයා සංගීත ගුරුවරියක්. එසේ මෙසේ සංගීත ගුරුවරියක් එහ...

බුද්ධිට මල් මිටක් නරියන්ට ඉනි වැටක්......

<div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Helvetica Neue",Helvetica,Arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 25.7143px; margin: 0px 0px 15px; padding: 0px; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; vertical-align: baseline; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;">
<span style="font-size: large;">දිනමිණ පුවත් පතේ බද්දර මල්ල අතිරේකයට බොහෝ කලක සිට තීරු ලිපි ලියන බුද්ධදාස ගලප්පත්ති නම් රසවතා අප හිතවතෙකි. ඔහු එම අතිරේකයට ලියන ‘එදවස සොඳුරුම ය’ තීරය මා බොහෝ සේ සිත් ගත් තීරු ලිපියකි. ජීවන අද්දැකීම් බොහෝ සුන්දර ලෙස ඔහු එම තීරය හරහා පාඨක අපට සේන්දුකරවන්නේ හදවතේ ගැඹුරුම තැනට දැනෙන අයුරිනි.</span></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPDCiv33bv_SwAywuMYfATVCmd87JrnbsCmM9a3hlUEl-yM9i70AHfVS5wHA8yvmBK0dR6eruv-c-FzAfbcKXMYNpMGKvgqV5nNJdbEYkXb4ClQ4dI6lv4IMmUqQ4wVHoRqW-4AMrN3io/s1600/iii-baddara.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPDCiv33bv_SwAywuMYfATVCmd87JrnbsCmM9a3hlUEl-yM9i70AHfVS5wHA8yvmBK0dR6eruv-c-FzAfbcKXMYNpMGKvgqV5nNJdbEYkXb4ClQ4dI6lv4IMmUqQ4wVHoRqW-4AMrN3io/s320/iii-baddara.jpg" width="320"></a></div>
<div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Helvetica Neue",Helvetica,Arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 25.7143px; margin: 0px 0px 15px; padding: 0px; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; vertical-align: baseline; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;">
<span style="font-size: large;">පසුගිය අඟහරුවාදා (19) ඔහු විසින් ලියා පළකරන්නට යෙදුණු මුහුණුපොතින් මහ උළු ගෙදරට නම් ලිපි ය බොහෝ සෙයින්ම මට ද සමීප සිදුවීමක් ඔස්සේ රචනා කොට තිබිණි.</span></div>
<div style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #333333; font-family: "Helvetica Neue",Helvetica,Arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 25.7143px; margin: 0px 0px 15px; padding: 0px; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; vertical-align: baseline; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;">
<span style="font-size: large;"></span></div>

බුද්ධිට මල් මිටක් නරියන්ට ඉනි වැටක්......

දිනමිණ පුවත් පතේ බද්දර මල්ල අතිරේකයට බොහෝ කලක සිට තීරු ලිපි ලියන බුද්ධදාස ගලප්පත්ති නම් රසවතා අප හිතවතෙකි. ඔහු එම අතිරේකයට ලියන ‘එදවස සොඳුර...

බුද්ධිගේ කවි මතක පුරාණය

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: center;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYawUofs4O9rdeVeQtuRlJx6PfjZutrPA5teTLmS4Glg0rHsjlYlbUwftXSPHKu_6fMp_8ZVRhWrLRFy4MemXZkVdMNqsO59FXdjnnFsuA2f4Tkx_-_qbgG2pxmQMDnq_yRzzpQoxU1N8S/s1600/Buddhadasa+Galappaththi+Sri+Lankan+Artist+INT+RM+1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="222" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYawUofs4O9rdeVeQtuRlJx6PfjZutrPA5teTLmS4Glg0rHsjlYlbUwftXSPHKu_6fMp_8ZVRhWrLRFy4MemXZkVdMNqsO59FXdjnnFsuA2f4Tkx_-_qbgG2pxmQMDnq_yRzzpQoxU1N8S/s320/Buddhadasa+Galappaththi+Sri+Lankan+Artist+INT+RM+1.jpg" width="320"></a></div>
<br>
බුද්ධදාස ගලප්පත්ති<br>
<br></div>
<b><span style="color: magenta; font-size: large;">‘දි</span></b>නමිණ හා හාපුරා කියා පුවත්පතක මගේ නිර්මාණයක් පළවූයේ නවසිය හැට ගණන් ආරම්භයේ 
සිළුමිණ කමලා ළමා සමාජයේ ය. සඳ පහන් රැයක් නම් වූ එය ඉතා කෙටි රචනාවක් විය. තනි 
තීරුවක පළ වූ රචනාව යටින් ඒ.පී.ජී. බුද්ධදාස – සාන්ත සර්වේෂස් විද්‍යාලය, මාතර 
යනුවෙන් ද පළවී තිබෙණු දුටු මසිත උපන් සතුට පාසල් සිසුවකු ලෙස මා ලද ඉහළම සතුට 
විණියැයි අද සිතේ.<br>
ඒ සතුට හැටේ දශකයේ දීම යළිත් වරක් දෙගුණ තෙගුණ වී දැනුණේ නවසිය හැටහතේ දෙසැම්බරයේ 
ය.ඒ මගේ ප්‍රථම කාව්‍ය නිර්මාණය ‘දිනමිණ’ පුවත්පතෙහි කවි පිටුවක පළ වී තිබෙණු 
දැක්මෙනි. දිනය 1966, දෙසැම්බර් පස්වන සඳුදායි. කාව්‍ය නිර්මාණය ‘හද පිපිමල’ 
යනුවෙන් මා විසින් නම් කොට තිබිණ. ගංගොඩවිල, ඒ.පී.ජී. බුද්ධදාස යනුවෙන් මගේ නම 
සඳහන් වී තිබුණේ එතෙක් මා බුද්ධදාස ගලප්පතිති ලෙස භාවිතා කිරීමට පටන් නොගෙන සිටි 
බැවිනි.<br>
<span style="text-align: center;"><br></span>
<span style="text-align: center;">පාසල් සිසුවකු ලෙස සිළුමිණ කමලා ළමා සමාජයෙන් පුවත් පතක මුද්‍රිත පිටුවකට 
එක් වූ මගේ නම, ප්‍රථම වරට කවියකු ලෙස ‘දිනමිණ’ හඳුන්වා දී තිබුණු අවස්ථාවේ සරසවි 
සිසුවකුගේ නමක් බවට පත්ව තිබිණ. එදා නවසිය හැට හයේ දෙසැම්බරයේ දී ‘දිනමිණෙ’හි පළ වූ 
“හද පිපි මල” සමඟ පිපුණු කවි කැකුල, දශක පහකට ආසන්න කාලයක් පුරා කවි මලක් ලෙස 
පිපෙමින් පවතිනු දැනෙන මා හට ‘ දිනමිණ’ පුවත්පත කෙසේ නම් අමතක කළ හැකි වේද ? 
‘දිනමිණ’ හි කර්තෘ තුමා හෝ කිසිදු කර්තෘ මණ්ඩල සාමාජිකයකු හෝ හඳුනා නොගෙන සිටි මා 
වැනි ආධුනිකයෙකු ගේ නිර්මාණයක් පළ වූයේ, ඔවුන් විසින් එම නිර්මාණයෙහි කිසියම් හෝ 
ගුණයක් හඳුනාගෙන තිබූ නිසා වන්නට ඇතැයි මට සිතේ. එබැවින් ශත සංවත්සරය සමරන ‘දිනමිණ’ 
ට වසර හතළිස් තුනකට පසුව වුව මෙලෙස කෘතවේදීත්වය පළ කරන්නට ලැබීම භාග්‍යයක් සේ 
සලකමි.</span><br>
<div style="text-align: left;">
<br></div>
<div style="text-align: left;">
එදා හැටේ දශකයේ දී දිනමිණෙහි , සාහිත්‍ය කලා හා නිර්මාණ පිටු සමඟ බැඳුණු සමීප 
සම්බන්ධය අද දක්වාමනොබිඳී පවත්නා නිසා විය යුතුය. මා හට මෙවැනි මතක සටහනක් ලිවීම 
සඳහා ආරාධනයක් ලැබෙන්නේ යයි මම සිතමි. ‘දිනමිණෙ’හි ප්‍රධාන කර්තෘ පුටුව වරින්වර 
වෙනස් වුණද, කර්තෘ මණ්ඩල සාමාජිකත්වය වෙනස් වුණද දිනමිණ හා බැඳුණු බැඳීම අදත් ළංව 
පවතින්නේ දිනමිණ කෙරෙහි එදා උපන් භක්තිය නිසාම යයි මට සිතේ.</div>
</div>

බුද්ධිගේ කවි මතක පුරාණය

බුද්ධදාස ගලප්පත්ති ‘දි නමිණ හා හාපුරා කියා පුවත්පතක මගේ නිර්මාණයක් පළවූයේ නවසිය හැට ගණන් ආරම්භයේ සිළුමිණ කමලා ළමා සමාජයේ ය. සඳ පහන...

ඝෝෂාව

728x90 AdSpace